บทที่ 29 ศัตรูเก่า

ร่างบอบบางกำลังดิ้นรนจากการถูกยื้อยุดฉุดกระชากจากคนบางคน คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมเข้าหากัน เพราะไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาต้องตามตอแยเธอไม่เลิก

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

“กลัวคนอื่นเห็นหรือว่ากลัวผมกันแน่” อชิรวิญช์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์มองใบหน้าหวานที่หน้านิ่วคิ้วขมวดใส่เขา

“ทำไมต้องกลัว ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ